Op enkele kleine valpartijtjes en een heuse koprol van Joshua na, is deze dag zonder al te veel schaafplekken, top verlopen. Met een goed gevoel konden we de dag afsluiten. Onze eerste Clubwedstrijd zit er weer op. Op naar de 2e CW. Deze is door de vele AK's en TC's pas op zondag 19 juni. Gisteren zijn we nog met een aantal enthousiaste –nu roodverbrande- ouders en leden nog druk bezig geweest om de baan enigszins wedstrijd klaar te maken. In onze ogen ligt er nu een hele mooie baan met mooie bochten (met dank aan Bob de Verbouwer en zijn kraantje). De baan is nu stukken breder en ligt er best goed bij. Dankzij de trilplaat van hovenier Mark ter Horst is de baan ook redelijk vlak getrild en gestampt met ons eigen stampertje.
De eerste serie prachtig nieuwe clubshirts zijn binnen! Door een geweldig aantal nieuwe sponsoren hebben we een mooi nieuw clubshirt kunnen leveren. Wat een geweldig (nieuw verfrissend) gezicht was dat vandaag.
Wat was het nog ff spannend of we het computerprogramma weer goed draaiende konden krijgen. Alles was vooraf al ingevoerd door de inschrijvingen die vooraf massaal via de mail gedaan zijn. Helaas hebben we het systeem niet het werk kunnen laten doen wat de verwachting was, dus alles moest ouderwets met de hand. Dit was ff wat minder maar de weergoden zaten wel mee, want we hebben ondanks de "voorspelling" van buienradar het wel droog gehouden!! Heerlijk. Iedereen was ook goed gemutst. De lijsten hingen klaar in mooie bordjes, dus de rijders konden zich op maken voor onze eerst Clubwedstrijd van 2011.
Via luidsprekers op het dak galmde pittige herrie om de rijders muzikaal op te peppen en van de halve wereld hingen er vlaggen langs de baan. Het zag er mooi aangekleed en sfeervol uit.
Ik denk echt dat er vandaag in ieder geval één mannetje op de baan was die bij iedereen het hart heeft laten smelten en bij iedereen een grote glimlach op het gezicht toverde. Onze Kevin Sanders startte op zijn eigen manier en eigen tempo zijn eerste manche door net na de 2e bocht het gewoon voor gezien te houden en richting de finish te fietsen.
Hij kwam nog bijna in botsing met de rest die wel de hele ronde hadden gefietst. De 2e manche deed ie bijna hetzelfde (fietste gewoon om de baancommissaris heen)en vervolgde zijn ronde via de tafelbult. En zelfs na het fietsen van een (hele) finaleronde vroeg ie aan zijn vader; 'wanneer mag ik nu weer fietsen??' Goed bezig Kevin!!
