Om wat meer Cross Country ervaring op te doen heb ik besloten om te racen tijdens de World Cup in Dally Forest, Engeland. Naast de normale cross country wedstrijd organiseerde de UCI een Eliminator sprintrace. Dat is echt een korte race door de straten van Dalby met 4 renners per keer. Elke ronde de 2 snelste rijders door naar de volgende ronde. Dus een beetje vergelijkbaar met 4-cross, maar dan op basis van het uithoudingsvermogen.
De baan was geweldig, het ging de trap af, langs een begraafplaats, langs veel van de Engels pubs en het had ook een aantal steile beklimmingen! De menigte was enorm en de sfeer was geweldig. Volgend jaar organiseert de UCI deze races zelfs als een officiële WK-serie en WK!
n Vrijdagavond ingeschreven en na een paar kleine foutjes in de kwalificatie ben ik er in geslaagd als 9e te kwalificeren. De eerste ronde ging zonder probleem en ik ging door naar de volgende ronde. Ik had een geweldige start in de kwartfinale en leidde tot halverwege de baan .... Maar toen kwamen we bij het deel berg op mijn benen ontploften en 2 meisjes achter me schoten langs me heen. Ik eindigde uiteindelijk op de 11de plaats ..
Op naar de cross country race op zondag, de track was mooi met enkele steile klimmetjes en enkele mooie afdalingen. Het deelnemersveld was vol met 85 concurrerende vrouwen en de start was erg nerveus met zo veel wegsprintende vrouwen. De eerste ronde was gewoon verschrikkelijk, er waren veel crashes voor me en op een heuvel crashte een meisje voor me en nam me mee in haar val. Op dat moment verloor ik veel tijd met de rest van het veld. Ik wist mijn snelheid weer op te pakken en voelde me niet slecht. Racing cross country is echt nog iets anders dan 4 - Cross en heel zwaar voor het lichaam. In de XC race werd ik uiteindelijk 77e
Volgende week zal ik deelnemen tijdens de sprint race in Offenburg, Duitsland. Na die wedstrijd gaat de focus voor de volle 100%terug naar 4-Cross Racing.
Voor meer info en om up to date te blijven kijk: www.annekebeerten.com
Zie jullie op de races ...... blijven rijden.
Bedankt,
Anneke
